belki de yeni bir aşk, kim bilir?

selam.. yine ben..

bu aralar bi söz’dü tutturduk gidiyordu.. (bkz; herkimsen & neredeysen; seni seviyorum)

herneyse, uzatmadan direkt mevzuya dalacağım.. şöyle ki;

sanırım bugün tanıştığım güzel bayan bunu duymuş olacak ki, -buradayım- dedi.. beni takip mi ediyordu da bunu böyle söyleme gereği duydu, yoksa içinden gelerek mi? sorarsam eğer, abes kaçacağını düşündüm, sormadım; öğrenemedim & hala meraktayım.. fakat, eğer sormuş olsaydım “beni daha öncesinden biliyor muydun? ya da “şuradaki yazımı okudunda mı bana böyle bir cevap veriyorsun?” deseydim & alacağım cevap “yoo, hayır.. ne alaka?” gibi bir cevap olsaydı, mevzuuyu taa en başından anlatmaya başlamak zorunda kalıcaktım.. -ki, bu da ilk tanışma faslı konuşması için pek de hoş bir diyalog değil, gibime geliyor..

neyse, tanıştık işte. adını şimdi söylemeyeceğim, siz de sormayın zaten.. (ortada fol yok yumurta yok neyi açıklıcaz, dii mi? ama baş harfi; -B- ) hoş bi muhabbet ettik (hoşlaştım yani :p), kahve içtik (ben şekerli, o sade -kafein manyağı gibime geldi- :d ) bol bol seyrettik birbirimizi.. (ben daha çok seyrettim :p) gerçi genelde o kaçırdı gözlerini benden.. sonra, “kalkalım mı?” dedi, ben de; “sıkıldıysan, evet..” dedim.. “yoo, sıkılmak değil de, oksijenimizin bize direkt geldiği b’yerde oturmayı buraya yeğlerim.” dedi.. (düzgün bi cümle kurmuştu, onun hakkındaki düşüncelerim git-gite güzelleşti.) ben bi an bi eziklik hissettim üstümde (nedensiz) ama hemen toparlandım. :) “tamam o halde, kalkalım.” dedim.. sonra, fiş’i aldım, gidip hesabı ödedim (bu arada 2 kahve 12 ytl! yuuh be kardeşim, ne bu fiyat böyle.. b’daha buraya gelirsem, düüüt düüt..) sonra çıktık, gezdik-tostuk.. paso tanımaya çalıştık birbirimizi.. tanıdım da sayılır, az-buçuk.. -eh, biliyosunuz zamanla bu tarz şeyler..- neyse, yoruldu bizimki heralde ki eve gitmem lazım, dedi.. ben de hava kararmadan eve girmem lazım, yoksa babam kızıyo dedim ahea :) o otobüsüne bindi, evine gitti.. bense eve yürüyerek geldim.. (b’sebebi yok, farklılık olsun diye sadece.)

-haa, bir de; nasıl tanıştınız falan deyip durmayın, o diyaloglarla hiç hoşlaşmıyorum.-

“cumartesi günü tekrar buluşuruz belki, ararım seni..” dedi ve gitti,.. şimdi cumartesi gününü bekliyorum.. düzgün b’hayata belki adım atarım böylelikle.. belki de, eski hayatıma aynen devam. :) herşey cumartesi günü belli olucak, hayırlısı diyelim ve şöyle bitirelim;

herkimsen & neredeysen; seni seviyorum..

merhaba..

biz de artık hem buradan, hem de şuradan sizlerle beraber olmaya devam edeceğiz.. inşallah hayırlısı olur..

yalnızlık işte.. (ne beklenir ki?)

selam bunalım. (neden böyle başladım, bilmiyorum. yani soranınız olursa falan diye şe’ettim.. üff.. neyse, başlıyim bari. )

önceleri evde hep yalnız kalmayı isterdim.. ama bugün yalnızlık nefesimi kesiyor. hiçbir ses duymak istemiyorum.. ışık görmek istemiyorum.. sanki başım çatladı-çatlayacakmış gibi bir ağrı var üzerimde.. kesik kesik nefes alıyorum.. nefes alıp verirken çıkardığım sese bile tahammülüm yok.. hiç ama hiç birşey istemiyorum bugün! sanki hayatımdan herkes birer birer kayıp gidiyor.. ya da ben mi sırtımı çeviriyorum onlara acaba? (poff, bilinmezliklerdeyim yine.) çabalamayı bıraktığım andan itibaren herşey yeniden başladı.. keşke iyi bir başlangıç olsaydı, sanki yine o dinmeyen sessiz vakitlerdi başlayan.. (böyle yazıları yazarken, neden içimden sürekli ağlamak geliyor yaa? sıkılıyorum kendimden.) tenime kimse dokunmasın çok acıyor.. çok hassasım bugün. gözlerime baksan ağlayacağım, kafam yerden kalkmıyor.. susma! lütfen..

uyku ~ bilinmezlik ~ $izofren..

uyku nedir?

 ~ bileniniz vaaaaar mı? ~ :p

 (yalnız; google’dan, ek$i sozluk’ten, $urdan-burdan bulduğunuz cevaplarla gelmeyin. kendiniz olun biraz be! :} )