Her yakardığımda seni Tanrıya,
Bir damla gözyaşı düşer..
Seni yazıp, gözyaşı biriktirdiğim bukutlardan,
Sevdan için göğe açtığım avuçlarıma..
Sevinç diye müjdelediğim geri ödemeli umutların adresi hüzünse,
Söyle, O ağlıyorsa Tanrım,
Bastırılmış isyanlarım bil ki kader’e.
Kaç gözyaşı eder ki kader bizde?
Söyle tanrım, neyse bedeli hazırım ödemeye..
Soğuğunda bırakıp ayrılığın,
Bahşedip ateşe versende dünden kalma umutlarımızı,
Değmez yakmaya,
O ateş bile söner..
Ezberlenmiş hicranla kirlettiğimiz bulutlar ağladığında.
N’olur tanrım, mahkum ettiğin sıratın soğuk yalnızlığında,
Eğer ölürsek ikimizde,
O üşümesin diye, fazladan toprak at üstümüze..
E : Hala ilk gün ki gibiyim biliyor musun?
Gün gün arttı sana olan sevgim… Hani aşk biterdi “N” ?N : Bize yalan söylemişler…
Bir gün yaşlanacağım..
O zaman da sevicek misin beni ?
Söz mü?E : SÖZ!!!
-emRe-