anlasana & sensizlik..

Sonra sen geldin…
Bir yerlerden çıkıp doğdun ansızın
Gözlerin sürgünüm oldu o anda
Bunca zaman nerelerdeydin?

O ilk anı aklımda tutuyorum
Yüzünün saflığında kayboluşumu
Ellerinin beyazlığında aklanışımı

O melek sen misin?

Senin yağmuruna sarılmak, rüzgarından öpmek geliyor içimden.
Bir kara sevdaydı yaşadığım, çıkılmıyor ki içinden!

Mürekkep yapsam okyanusları, bulutlara doldursam
Ve döksem yer yüzüne baş harfini yazsam
Sevdiğim,
bana bir kez gülümser misin?

çabuk unuturum seni..

kızıla kesmiş bir akşam üstüydü
ümitler epeydir birikmişti içimde
sonbahardı..
Bursaydı..
o sevdiğim toprak kokusu vardı teninde,
yağmur sonrası..

saçlarının ıslaklığı geçmemişti daha
ve merhaba diyen dudağına değiyordu,
eylülün gözyaşları..

ah babam sağ olsaydı – ankaralı namık | kardeşim`e..

Sam yeli esti de yaprak döküldü,
Babamız öldü boynumuz büküldü.
Ölürken gözleri tavana takıldı..
Ah babam sağ olsaydı, köşede otursaydı,
Bir karlı dağ gibiydi, arkamızda dursaydı!

Yine efkarlandı gönlüm, sen geldin ya aklıma..
Sağken bilemedim, varamadım farkına.
Başıma bir iş gelse, sen koşardın yardıma..

Et yesem de canım “babam”, sen yoksun ya bugün aç`ım..
Kurtlar sofrasına düştüm, nasihatına muhtacım..