ceyhun yılmaz & uyku(suz) & nereden bileceksiniz.

merhabalar,..ne uyku var bu aralar (uyuyabildiğim) ne de sevinç/mutluluk, falan-filan var (yaşayabildiğim).. bu aralar hep boktan & bunalım, hüzün dolu. bunlara sebep mi? sebepsiz yaşıyorum ben bütün herşeyimi. çünkü, yaşadığım onca mutsuzlukların, yenilgilerin, ezikliklerin ardından hep -sebep-`ler, -belki-`ler çıkageldi. hiç yalnız bırakmadılar, sağolsunlar :) şu an ki hayatım hakkında bir çözümlemeye girmeye kalkışsam, inanın içinden çıkabilecek kadar sağlam bi’beyin`e sahip değilim. o yüzden, herşeyi şimdilik akışına bırakıyorum (zaten başka b’şey gelmez ki elimden) ve hayatıma devam ediyorum.. öyle dolanırken arşivim arasında bi şiir’e rastladım,.. şiir; Ceyhun Yılmaz abimizin. şiir, tam da bugünüme yazılmış gibi. kim bilir, bu şiirin hikayesi neydi, neden yazıldı? şöyle ki; o şiir yazılırken kim düşünülüyordu? kaç gözyaşı döküldü papiruslara? belki de dökülmedi o gözyaşları.. belki.. kim bilebilir ki, kim?

size göre sabah, bana göre hala gece olan şu gün tüm sevenlere, sevilenlere, size, ona, şuna, buna, bize herkese hayırlı olsun..

herkesin uyuduğu bu saatte uyumadım bile,
uyku tutmadı.
yüzüme sürdüğün elin..
sıcaklığı hala duruyor yanağımda desem?
durmaz!
çok gözyaşı aktı üstüne.
o ellerin üşüdü mü bensiz desem?
üşümez!
kim bilir, kimi ısıtır yine..
ne acı bu hayat!
bana kalsaydı sıcaklığın?

seni yaşamak & son mektup – giden gider..

Merhabalar,..

Bugün, “son mektup“ adlı $arkıyı dinlerken; kah hüzünlendim, kah eski günlerime gidip tebessüm ettim.. ama $öyle bi eski günlere dönünce, neler ya$amı$ız, neler geçirmi$iz; daha net görebiliyorum bugün.. bugün ki aklımla daha mantıklı $eyler yapabilirmi$im diyorum kendimce.. pi$manlık duyuyorum belki, belki de ba$ka bir$eydir bunun adı; bilemiycem.. farklı hisler içindeyim.. bu iyi midir, kötü müdür? onu da bilemiyorum,.. ama iyiye doğru enazından birkaç adım atabilirsem kendim ve herkes için daha güzel günlere ışık olacağını seziyorum.. umarım, hatta ummaktan da öte; in$allah olur & mutluluk bizi de bulur :)

varlığının özeti (belki) – son günlerim & bunalım (gibi..)

Kısa bir aradan sonra tekrar siteye b`şeyler eklemek geldi içimden ve “Okan Savcı” üstadın bir şiirini paylaşmak istedim. Şiir, benim bu aralar (güncemde) yaşadığım bunalım, çöküntü & düşünceleri anlattığı için özellikle bu eseri seçtim. Son günlerimde sıkıntı(lar) içindeyim, kısaca bunalımdayım diyebiliriz. :) Asker’e hazırlık, (sevdiklerimden ayrılma, askerliği yapacağım yerin hala belli olmayışı, askerliğimin nasıl geçeceği düşünceleri,.. ) ve mart ayında olacağım ameliyatın beynimi bulandırışı, vs.. Ama herşeye rağmen yine buradayım. Ama n’olacak bu gidişatın sonu, bilmem.. Neyse, sizi şiirle baş-başa bırakayım, kalın sağlıcakla..

Sevgiler – saygılar,..

yaşamak öldürmektir – Alain bosquet ..

-okuyorsun.
-yürekte bir puma
-görüyorsun..
-gözlerde bir volkan
-korkuyorsun!
-omuzun üzerinde bir ada
-yaşıyorsun!
-yaşamak öldürmektir toprağı
-ölüyorsun!
-ölmek yıpratmaktır uzayı..