anlatmanın bile yetmediği yerlerde yazmaya sığınan yüreğim, bu defa onu bile başaramamanın ezikliğini duyuyor içinde..
karanlık gecelerimin aydınlık sabahı! bir günü daha yokluğunla, kaybolmuş sokakları arayarak kapatıyorum, bir günü daha.. çoğu zaman bir soluk kadar yakın olmana rağmen, bazen ufuk çizgisi kadar uzak olduğunu hissetmek; parçalıyor içimi.. yürek istediğinde dokunamıyor yüreğine ve ezikliğini daha iyi anlıyorum yokluğunun.. burkuluyor yüreğim! Devamı »

